اشاره : متابولیسم یا همان سوخت وساز بدن چیست؟ بسیاری از افراد زندگی بسیار معمولی و معقولی دارند و به عملکردی

معمولی و قانع می شوند. اما چرا نباید در هر زمینه از زندگی به یک پدیده تبدیل شویم؟ بیایید نوع جدیدی از زندگی را آغاز

کنیم که سرشار از شادی و سر زندگی است.

با به کارگیری ایده هایی نو در زندگی، هر روز احساس بسیار خوبی نسبت به خودتان داشته باشید؛ با انگیزه و انرژی فراوان

از خواب بیدار شوید و تا هنگام خوابیدن در شب همین وضعیت ادامه دهید! که این شرایط خود مستلزم شناخت بدن

می باشد.

ما معمولأ آنقدر درگیر کارهای روزمره می شویم که طرز استفاده از بزرگترین موهبت خداوند، یعنی بدن خود را فراموش

می کنیم، مثلأ بسیاری از افراد درباره اتومبیلشان اطلاعات بسیار بیشتری نسبت به عملکرد مغزشان دارند و …

نکته ای که در اینجا به آن اشاره میکنیم و هر شخصی که برای بدن خودش و سلامت آن، ارزش قائل است در وهله اول باید

بداند، بحث سوخت و ساز بدن است.

متابولیسم یا همان سوخت وساز بدن چیست؟ چرا برخی افراد از آن شکایت دارند؟ آیا اصلا قابل تنظیم و کنترل است؟

آیا ژنتیک در آن نقش دارد؟ آیا چاقی و لاغری ما به این مساله ارتباط دارد؟

میزان متابولیسم یا همان سرعت سوخت وساز بدن، به شدت تحت تاثیر وضعیت فیزیکی است. افراد با اندام ورزشکاری و

بدون چربی اضافه، سوخت وساز بالاتری دارند. برعکس این وضعیت هم صادق است یعنی سوخت وساز در بدن افراد چاق،

پایین است. درتحقیقات نشان داده شده است بدن باید انرژی زیادی برای هضم غذای پروتئینی صرف کند، پس هضم غذاهای

پروتئینی، معادل افزایش سوخت وساز بدن است. معمولا سوخت و ساز بدن آقایان بیشتر است زیرا خانم ها در مقایسه با

آقایان بافت چربی بیشتری دارند. متابولیسم به سیستم بدن مربوط می شود و میزان انرژی ای که در طول روز با تنفس،

هضم، ساختن ماهیچه ها و ذخیره سازی چربی، گردش خون و…، دریافت می کنید یا از دست می دهید مشخص می کند.

متابولیسم دو روند آنابولیک و کاتابولیک دارد که اولی باعث رشد عضلات و دومی تجزیه عضلات و بافت ها می شود. میزان

سوخت وساز بدن به عوامل مختلفی ارتباط دارد. ژنتیک نقش پررنگی در این زمینه ایفا می کند. به همین دلیل گاهی افرادی

را مشاهده می کنید که با وجود اینکه زیاد می خورند، لاغرند. شیوه زندگی که شامل تغذیه و ورزش می شود نیز نقش

پررنگی در سوخت وساز بدن دارد. اصلا مهم نیست با چه شیوه ای بدنتان به سوخت وسازش ادامه می داده، هرچه سنتان

بالاتر می رود، متابولیسم بدن بیشتر پایین می آید.

منبع : غذای رژیمی – سلامتی کم کال


مصرف کلسیم : کلسیم چیست و چه کاری انجام می دهد؟کلسیم یک ماده مغزی لازم برای حیات است.علاوه بر اثر به سلامت

استخوان در لخته سازی خون ، ارسال پیام های عصبی و انقباض ماهیچه ها نیز شرکت دارد.تقریباً ۹۹% کلسیم بدن در

استخوان ها و دندان ها وجود دارد.


اشاره : ویتامین D نقش مهمی در سلامت استخوان ها ایفا می کند و بدن برای جذب کلسیم به آن نیاز دارد.

کودکان برای ساخت استخوانهای محکم و بزرگسالان برای حفظ استحکام و سلامت استخوانهای شان به این ویتامین نیاز

دارند. در صورت ناکافی بودن این ویتامین ممکن است توده استخوانهای شما کاهش یافته و دچار شکستگی های پی در پی

استخوانی شوید.

 

*چه مقدار ویتامین (دیی)  نیاز دارید :   

   مقادیر مورد نیاز در خانم ها و آقایان زیر ۵۰ سال ، به یک اندازه و ۴۰۰ – ۸۰۰ واحد در روز می باشد و در افراد ۵۰ سال به

بالا مقدار آن به ۸۰۰ – ۱۰۰۰ واحد روزانه افزایش یافته است.   

  منابع دریافت این ویتامین : نور خورشید ، رژیم غذایی ، مکمل ها

*نور خورشید:

   پوست شما در معرض نور آفتاب با استفاده از امواج فرابنفش ویتامین (دیی) می سازد.این ویتامین می تواند در بدن ذخیره

شود.مقدار ویتامینی که پوست می سازد بستگی به ساعات قرارگیری در آفتاب فصل ، منطقه جغرافیایی ، رنگدانه های

پوستی و دیگر فاکتور ها دارد.

   به دلیل نگرانی های موجود درباره سرطان پوست بسیاری از مردم از قرار گرفتن نور خورشید خودداری می کنند، تمام بدن

خود را با لباس می پوشانند و از کرم های ضد آفتاب برای حفاظت پوست خود استفاده می کنند.استفاده از کرم های ضد

آفتاب مهمترین عامل محدود کننده توانایی پوست در ساخت ویتامین (دیی) است.  به دلیل خطر سرطان ناشی از نور خورشید ،

اکثر افراد نیاز به دریافت ویتامین D از منابع دیگر دارند مثل غذاهای سرشار از این ویتامین و مکمل های غذایی.

*رژیم غذایی:

این ویتامین به طور طبیعی در غذاهای کمی وجود دارد مثل ماهی های چرب مثل سالمون ، تن و ……   ویتامین D به شیر

و بعضی از محصولات لبنی ، آب پرتقال ، شیر سویا و غلات اضافه می شود.دریافت میزان ویتامین مورد نیاز از رژیم غذایی

کمی دشوار است به همین دلیل اکثر افراد نیاز به دریافت مکمل های ویتامین D دارند.

*مکمل های غذایی :

   اگر مقدار کافی ویتامین D از رژیم غذایی و نور خورشید دریافت نمی کنید مصرف مکمل را در نظر داشته باشید. قبل از

انتخاب مکمل مناسب در صورتیکه مکمل ها یا داروهای دیگری مصرف می کنید از لحاظ وجود آن ها را چک نمایید.بسیاری از

مکمل های کلسیم دارای ویتامین D هم هستند.دو نوع مکمل ویتامین D وجود دارد . ویتامین ۲D و ۳D هر دو نوع این مکمل

ها برای سلامتی استخوان مفید هستند. این ویتامین می تواند با یا بدون غذا مصرف شود.

*چه مقدار ویتامین D باید از مکمل ها دریافت کنید؟

   برای تعیین اینکه چقدر ویتامین D نیاز دارید از مکمل دریافت کنید، مقدار کل ویتامین D که روزانه مصرف میکنید را از مقدار

توصیه شده روزانه ویتامین D برای سن خود را کم کنید. به عنوان مثال یک خانم ۵۵ ساله که ۴۰۰IU  ویتامین D از مکمل

کلسیم دریافت می کند باید بین ۴۰۰IU تا ۶۰۰ نیز از مکمل ویتامین D دریافت کند.

*کمبود ویتامینD

  چه کسانی در معرض خطر کمبود هستند؟

– افرادی که ساعات کمی را در زیر نور آفتاب می گذرانند یا کسانی که در بیرون از منزل تمام نواحی بدن را می پوشانند.

– افراد با بیماری هایی مثل سعیاک و اختلالات روده ای

– مصرف کنندگان داروهایی که بر سطوح ویتامین D اثر می گذرانند.

– افراد با پوست تیره

– افراد چاق یا اضافه وزن بالا

– سالمندان دارای عوامل خطر

   اگر دارای یک یا چند مورد از عوامل خطر هستید یا فکر میکنید در معرض کمبود ویتامین (دیی) قرار دهید با پزشک خود مشورت

کنید.

منبع : غذای رژیمی – سلامتی کم کال


اشاره : آیا تا به حال راجع به خواص فراوان جوانه گل آفتابگردان شنیده اید ؟

آیا می دانید که جوانه این گل سرشار از آنتی اکسیدان ها و پروتئین است ؟

  یکی از بهترین راه ها برای لذت بردن از خوردن یک ماده بسیار مغذی و مفید، مصرف جوانه های گل آفتابگردان می باشد.

این ماده ۲۵% از نیاز روزانه به پروتئین را کاملأ تأمین می کند؛ همچنین حاوی ویتامین D (کاهش دهنده استرس )و روی

( تنظیم کننده هورمون های بدن ) می باشد.

  طعم شیرین و بافت دلچسب جوانه آفتابگردان شما را تشویق می کند، آن را به همه سالادهایتان بیفزایید.

چرا باید جوانه گل آفتابگردان را بخوریم ؟

۱٫    جوانه گل آفتابگردان باعث افزایش باروری می شود:  هم دانه آفتابگردان و هم جوانه آن ، حاوی مقادیر زیادی روی

هستند. روی یکی از مهمترین املاح و رشد و افزایش اسپرم است و قدرت باروری را در مردها افزایش می دهد.

۲٫    جوانه گل آفتابگردان سرشار از ویتامین های B و مخصوصأ فولیت ها می باشد : فولیت (یا فولیک اسید) نوعی

ویتامین B بسیار ضروری برای خانم های باردار است و مصرف آن باعث رشد دستگاه عصبی جنین درون شکم مادر می شود.

ترکیب ویتامین های B با هم جریان خون مادر را بهبود می بخشد. استرس ها و نگرانی ها را کاهش می دهد.

۳٫    جوانه آفتابگردان سرشار از آنتی اکسیدان است: هم دانه و هم جوانه گل آفتابگردان ، حاوی مقدار زیادی ویتامین E

هستند. ویتامین E و ویتامین C در کنار سلنیوم ، باعث کاهش فشار خون ، افزایش خاصیت کشسانی مفاصل و جلوگیری از

بیماری های قلبی می شود.

۴٫    جوانه گل آفتاب گردان نوعی ماده طبیعی خلط آور برای کسانی است که دچار گرفتگی سینه شده اند : بسیاری از

پزشکان بر این باورند که جوانه گل آفتابگردان توانایی پاک سازی ریه ها را دارد. مواد طبیعی خلط آور موجود در آن از عفونت

های خفیف دستگاه تنفسی جلوگیری کرده و حتی قادر به درمان آنها نیز می باشد.

۵٫    جوانه گل آفتابگردان یکی از مهمترین منابع پروتئین به شمار می رود: پروتئین توانایی ترمیم بافت های عضله ای را دارد و

برای رشد استخوان ها ، جلوگیری از پوکی استخوان و تغییرات آنها ضروری است.

معجون جوانه گل آفتابگردان :

  جوانه گل آفتابگردان یک نوع ماده مغذی است که برای گوارش و جذب غذا نیز مفید است، حاوی مقدار زیادی ویتامین های B

و اسید های چرب اصلی می باشد و غدد آدرنال برای فعالیت به آنها نیاز دارند. علاوه بر آن ، پاک سازی بافت های بدن برای

کاهش استرس مسأله بسیار مهمی است. وقتی که سلول های بدن پراز مواد مسموم باشند، عملکرد درستی نخواهند

داشت و در برابر استرس ها نمی توانند واکنش مناسب داشته باشند.

  برای بهره مند شدن از خواص بیشمار این ماده مغذی بهتر است از ترکیب آن با چند نوع ماده غذایی مناسب، معجون

مناسبی تهیه و میل کنید:

  دو فنجان ۵۰۰ میلی لیتری آب تصفیه شده را با یک فنجان ۲۵۰ میلی لیتری آب سیب ، یک فنجان ۲۵۰ میلی لیتری آناناس

خرد شده، یک فنجان ۱۲۵ میلی لیتری جوانه گل آفتابگردان به همراه دو قاشق غذا خوری دانه گل آفتابگردان و یک قاشق غذا

خوری آبلیمو به خوبی مخلوط کنید. معجون حاصل حدود چهار فنجان خواهد شد.

  جوانه گل آفتابگردان را می توانید خودتان به راحتی در منزل پرورش دهید. به این صورت که یک فنجان بذر گل آفتابگردان را به

مدت یک شب در یک ظرف دهانه گشاد سفالی خیس کنید. روی بذرها را مقداری خاک ریخته و خاک را با آب خیس کنید

( آب زیادی روی خاک بریزید) سپس بذرها را از داخل خاک به سطح آن بیاورید و پخش کنید. مقداری دستمال کاغذی را

مرطوب کرده و روی بذرها قرار دهید. این کار باعث مرطوب ماندن و تاریک شدن محیط می شود و بذرها راحت تر رشد کرده

و جوانه می زنند. حدود دو روز بعد ، می توانید دستمال کاغذی را برداشته و آنها را در معرض نور خورشید قرار دهید. بذرها را

همیشه مرطوب نگاه دارید، اما بیش از اندازه لازم به آنها آب ندهید. در عرض یک هفته جوانه ها آماده خواهند شد و شما

می توانید محصولتان را درو کنید. اگر دمای محیط خانه کمی سرد باشد، جوانه ها کمی دیرتر سبز می شوند. وجود نور

خورشید نیز برای سبز شدن برگ ها لازم است.

منبع: غذای رژیمی – سلامتی کم کال