ویتامین ب کمپلکس از ۸ نوع ویتامین ب محلول در آب تشکیل شده که به عنوان یک انرژی‌زا عمل می‌کند. ویتامین‌های گروه ب برای رشد و توسعه سلول‌های خون، هورمون و سیستم عصبی ضروری هستند.

این ۸ ویتامین عبارتند از ویتامین ب ۱، ب ۲، ب ۳، ب ۵، ب ۶، ب ۷، ب ۹ و ب ۱۲. اما برای تأمین این ویتامین‌ها لازم نیست از مکمل‌ها استفاده کنید، بلکه می‌توانید از منابع طبیعی نیز بهره ببرید.

  1. ماهی

با اینکه ماهی قادر به تشکیل ویتامین ب ۱۲ در بدن خود نیست؛ اما یکی از غنی‌ترین منابع این ویتامین است.ماهی ساردین، و ماهی قزل آلا نمونه‌هایی هستند که غنی از ویتامین‌های ب و سایر مواد مغذی هستند.

  1. جگر گاو

جگر گاو یا گوساله یکی از غنی‌ترین منابع ویتامین‌های گروه ب است. در واقع حدود ۶۸ گرم جگر گاو بیش از نیمی از نیاز روزانه بدن به ب ۶، ب ۹ و ب ۱۲ را تأمین می‌کند. ویتامین ب ۹ از بروز نقایص مادرزادی جلوگیری می‌کند. ویتامین ب ۶ باعث تولید سروتینین می‌شود که برای تنظیم خلق و خو و خواب مورد نیاز است و ب ۱۲ به تشکیل سلول‌های قرمز خون کمک می‌کند.

  1. گوشت مرغ

گوشت مرغ که همیشه نیز در دسترس است، یک منبع فوق‌العاده از ویتامین ب کمپلکس، پروتئین و دیگر مواد معدنی است که برای بدن ضروری است. سینه مرغ پخته شده منبع خوبی از نیاسین (ب ۳)، اسید پانتوتنیک (ب ۵) و ویتامین ب ۶ است.

  1. تخم مرغ و لبنیات

تخم مرغ سرخ شده یا آب پز منبعی سرشار از انواع ویتامین‌های ب است. زرده تخم مرغ منبع عالی از ویتامین ب ۱۲ است. تخم مرغ حاوی نیاسین، ویتامین ب ۶ و بیوتین نیز هست که مسئول تنظیم سوخت و ساز بدن، افزایش ایمنی و رشد سلول‌ها هستند.

علاوه بر این، شیر و محصولات لبنی نیز یک منبع غنی از تیامین (ب ۱)، ریبوفلاوین (ب ۲) و ویتامین ب ۱۲ هستند. دیگر ویتامین‌های گروه ب نیز با درصد کمتری در تخم‌مرغ حضور دارند.

  1. انواع لوبیا

انواع لوبیا یک منبع عالی از ویتامین ب کمپلکس است. بسیاری از گونه‌های لوبیا از جمله لوبیا قرمز، چشم بلبلی، لوبیا چیتی و حتی نخود غنی از تیامین، نیاسین، فولات و ریبوفلاوین هستند.

این ویتامین‌ها باعث تبدیل غذا به انرژی، کاهش التهاب و افزایش کلسترول خوب می‌شود.

  1. شیر سویای غنی شده

شیر سویا یک منبع عالی از ویتامین ب ۱۲ و یک جایگزین سالم برای گیاه‌خواران و افرادی است که نمی‌توانند لاکتوز را تحمل کنند. از آنجا که ویتامین ب ۱۲ عمدتاً در محصولات حیوانی یافت می‌شود، شیر سویا برای گیاه‌خواران بسیار مفید است. همچنین از آنجا که شیر سویا از گیاه سویا استخراج می‌شود، حاوی لاکتوز، کلسترول یا چربی‌های اشباع شده‌ نیست. شیر سویا به غیر از ویتامین ب ۱۲، حاوی مقدار کمی از ویتامین‌های دیگر گروه ب نیز هست.

  1. جو دو سر

غلات مانند بلغور جو دو سر یکی دیگر از منابع ویتامین ب کمپلکس است. بلغور جو دو سر حاوی ویتامین‌های گروه ب از جمله ب ۶ است که نقش مهمی را در ارتباطات عصبی مغز ایفا می‌کند. دیگر ویتامین‌های موجود در آن ب ۱، ب ۲، ب ۳ و ب ۹ است. بلغور جو دو سر همچنین حاوی فیبر، کلسیم، آهن، منیزیم، فسفر، پتاسیم، روی و ویتامین‌های ای و کا است و کلسترول ندارد.

  1. مغزها و دانه‌ها

مغزها و دانه‌ها منابعی غنی از بسیاری از ویتامین‌های مهم ب کمپلکس، مانند نیاسین، تیامین، ریبوفلاوین، اسید پانتوتنیک، فولات و ویتامین ب ۶ هستند.

خوردن حدود ۴۲ گرم مغز به طور روزانه به کاهش احتمال ابتلا به اختلالات مختلف قلبی و عروقی کمک می‌کند. شاه بلوط، پسته، گردو، دانه آفتابگردان، تخم کتان و شاهدانه از منابع خوب ویتامین‌های گروه ب محسوب می‌شوند.

  1. اسفناج

اسفناج یکی از بهترین منابع ویتامین‌های گروه ب است که برای سلامت فرد بسیار مفید است. این گیاه شامل چندین نوع مختلف از ویتامین ب و در واقع سرشار از فولات است. یک فنجان اسفناج خام، ۱۵ درصد از نیاز روزانه ویتامین ب ۹ یا فولات را تأمین می‌کند. ویتامین ب ۹ باعث شکل گیری بافت‌ها، عملکرد مناسب سلول‌ها و همچنین تولید DNA می‌شود. دیگر همچنین این گیاه غنی از پروتئین، کلسیم، آهن، منیزیم و پتاسیم است.

  1. موز

موز یکی دیگر از گزینه‌های خوب برای برطرف کردن نیاز بدن به ویتامین ب به ویژه ویتامین ب ۶ است. یک فرد بزرگسال هر روز به ۱.۵ میلی‌گرم ویتامین ب ۶ احتیاج دارد و یک موز می‌تواند یک سوم نیاز بدن به این ویتامین را رفع کند.

این ویتامین به تولید انتقال دهنده‌های عصبی کمک می‌کند که باعث تنظیم خواب و خلق و خوی فرد می‌شود. ویتامین ب ۶ در زنان، علائم سندرم پیش از قاعدگی را کاهش می‌دهد.

دیگر ویتامین‌های گروه ب موجود در موز ب ۱، ب ۲، ب ۳، ب ۹ و ب ۷ است. علاوه بر این، موز حاوی مقدار زیادی پتاسیم، منگنز، ویتامین سی، فیبر و مس است.

خوردن موز به طور منظم به کاهش خطر ابتلا به انواع مختلف سرطان، تنظیم حرکات روده، بهبود سلامت ماهیچه‌ها، بهبود خواب و بهبود توانایی ذهنی کمک می‌کند.

همچنین می‌توانید از پاپایا، پرتقال، طالبی و آووکادو نیز استفاده کنید که منابع خوبی از ویتامین ب کمپلکس هستند.

 


گیاه هل گیاهی علفی، چندساله و همیشه سبز است. این گیاه متعلق غنی از روغن‌های فرار است که عمدتاً شامل ترکیبات فنولی و فلاوونوئیدی نظیر کاتچین، گالیک اسید، کوئرستین می‌باشد.

گیاه هل با نام علمی Elettaria cardamomum گیاهی علفی، چندساله و همیشه سبز است.
این گیاه متعلق به تیره Zingiberaceae بوده و غنی از روغن‌های فرار است که عمدتاً شامل ترکیبات فنولی و فلاوونوئیدی نظیر کاتچین، گالیک اسید، کوئرستین می‌باشد.
نشاسته، پروتئین، واکس‌ها، استرول‌ها و ویتامین E ترکیبات دیگر موجود در عصاره هل می‌باشند.
همچنین عصاره میوه این گیاه حاوی اسانس بوده که مقدار آن بین ۴ تا ۸ درصد متفاوت است.
اسانس هل شامل بیش از ۲۰ ترکیب می‌باشد که مهم‌ترین آن‌ها را ۱ و ۸ سینئول (به مقدار ۲۰ تا ۶۰ درصد) و آلفاترپینول استات (۲۰ تا ۵۳ درصد) تشکیل می‌دهند.
هل و خواص آنتی‌اکسیدانی

کوئرستین یکی از فلاوونوئیدهای مهم موجود در عصاره میوه گیاه هل می‌باشد. تحقیقات علمی نشان داده‌اند که کوئرستین به دلیل داشتن دو گروه هیدروکسیل (OH) مجاور هم، قدرت احیاکنندگی بالا و در نتیجه قدرت آنتی‌اکسیدانی بالایی دارد.
کوئرستین سلول‌ها را از آسیب ناشی از مواد شیمیایی و سمی محافظت می‌کند. این ماده توان آنتی‌اکسیدانی پلاسما را افزایش می‌دهد و سبب پایداری ژنومی می‌شود.
همچنین با جمع‌آوری رادیکال‌های آزاد مانع آسیب به ژنوم و ایجاد جهش در آن می‌شود.

نتایج مطالعات گوناگون حاکی از آن است که ترکیبات موجود در هل کانال‌های سدیم و کلراید را در بخش صعودی قوس هنله نفرون های کلیه مهار می‌کنند و از بازجذب سدیم جلوگیری می‌کنند و همین امر منجر به افزایش ترشح ادرار شده و کاهش فشارخون را به دنبال دارد

گالیک اسید موجود در هل از مشتقات هیدروکسی بنزوئیک اسیدها بوده و در ساختار خود ۳ گروه هیدروکسیل دارد که با مکانیسم اثری مشابه با کوئرستین قادر است رادیکال‌های آزاد را خنثی نموده و از اندام‌های مختلف بدن در برابر اثرات سمی رادیکال‌های آزاد حفاظت کند.
از سوئی دیگر سایر فلاوونوئیدهای موجود در هل علاوه بر کاهش پراکسیداسیون لیپیدها و بهبود فعالیت آنزیم‌های شرکت کننده در دفاع آنتی‌اکسیدانی بدن مانند گلوتاتیون پراکسیداز (GPx)، گلوتاتیون ردوکتاز (GR)، سوپر اکسید دیسموتاز (SOD) و کاتالاز، مانع تشکیل رادیکال‌های آزاد مخرب سلامتی نیز می‌شوند.

هل و پروفایل لیپیدی خون

یافته‌های حاصل از بررسی‌های مختلف ثابت کرده‌اند که مکمل یاری با هل به طور مطلوبی سبب تغییر سطح لیپیدهای آتروژنیک مانند LDL، TG و کلسترول خون، افزایش فعالیت فیبرینولیزی پلاسما و بهبود وضعیت کلی پروفایل لیپیدی و به دنبال آن بهبود عملکرد سیستم قلبی- عروقی می‌شود.

هل و التهاب

عصاره هل باعث مهار آنزیم سیکلواکسیژناز نوع ۲ (COX2) و در نتیجه مهار تولید پروستاگلاندین E (از مهمترین واسطه‌های التهابی) می‌شود و همچنین این عصاره با مهار آنزیم نیتریک اکساید سنتتاز از ایجاد نیتریک اکساید (NO) و سایر محصولات التهاب زا آن در محل التهاب جلوگیری کرده و از این طریق می‌تواند منجر به اثرات ضدالتهابی گردد.
علاوه بر مطالب گفته شده عصاره میوه گیاه هل با مهار فعالیت نادرست یک گروه پروتئینی که نقش مهمی را در کنترل رونویسی بیان ژن‌های التهابی در سلول‌های مختلف ایفا می‌کند و سایتوکین های التهابی نظیر عامل نکروز تومور آلفا و اینترلوکین یک بتا نقش مهمی را در پیشگیری و کنترل التهاب بر عهده دارد.

هل و دستگاه گوارش

هل با کنترل ترشح استیل کولین کلراید -یک انتقال دهنده عصبی که توسط سیستم عصبی پاراسمپاتیک ترشح می‌شود- نقش مهمی را در تنظیم حرکات دودی روده ایفا می‌کند که این امر کارایی ذکر شده در مقالات علمی برای اثرات مفید هل در رفع سوءهاضمه و یبوست را به خوبی توجیه می‌نماید.
عصاره هل انقباضات خودبه‌خودی دستگاه گوارش را از طریق بلاک کردن کانال‌های کلسیمی مهار کرده و بدین وسیله اثرات ضد اسپاسموتیک خود را اعمال می‌کند.
از طرفی اثر آنتی‌اکسیدانی ۱ و ۸ سینئول موجود در هل به عنوان بازدارنده صدمات ناشی از اتانول بر معده نیز به اثبات رسیده است.

هل و فشارخون

نتایج مطالعات گوناگون حاکی از آن است که ترکیبات موجود در هل کانال‌های سدیم و کلراید را در بخش صعودی قوس هنله نفرون های کلیه مهار می‌کنند و از بازجذب سدیم جلوگیری می‌کنند و همین امر منجر به افزایش ترشح ادرار شده و کاهش فشارخون را به دنبال دارد.
همچنین هل دارای نقش آنتاگونیستی برای گیرنده‌های بتا آدرنرژیک نوع یک و هیستامینی بوده که از این طریق نیز می‌تواند نقش مهمی را در ارتباط با کاهش فشارخون بازی کند.

هل و چاقی

فلاوونوئیدهای موجود در هل می‌توانند به طور مستقیم بر روی جایگاه فعال آنزیم اثر بگذارند و یا به طور غیرمستقیم با افزایش اندازه ذرات چربی سبب کاهش دستیابی سوبسترا به آنزیم شوند.
یکی از دلایل احتمالی تأثیر فلاوونوئیدها بر چاقی می‌تواند به دلیل تأثیر بر افزایش بیان ژن گیرنده فعال‌شده با تکثیرکننده‌های پراکسیزوم نوع آلفا -یکی از اعضاء خانواده گیرنده‌های هسته‌ای که در فرآیندهای مختلف سلولی‌های چربی از جمله رشد و تمایز، مرگ برنامه‌ریزی شده یا آپوپتوز و نیز کاهش ذخیره و رسوب چربی‌ها نقشی اساسی دارد- در کبد و کارنی تین پالمیتوئیل ترانسفراز-۱ که دخیل در تجزیه چربی‌ها هستند و کاهش بیان ژن آنزیم‌های دخیل در سنتز چربی از جمله آنزیم اسید چرب سنتتاز و ۳-هیدروکسی ۳- متیل گلوتاریل کوآنزیم آ ردوکتاز باشد که این مسئله می‌تواند به اکسیداسیون چربی‌ها و در نتیجه کاهش وزن کمک کند.
لازم به تأکید است که فلاوونوئیدها و ترکیبات حاوی فلاوونوئید دارای ساختار شیمیایی مختلفی هستند؛ در نتیجه می‌توانند اعمال خود را با مکانیسم‌های متفاوتی انجام دهند.
در سطح سوبسترا واکنش تجزیه چربی اتفاق می‌افتد که این امر بستگی به جذب سطحی آنزیم دارد.
ترکیبات فلاوونوئیدی از طریق تعامل با میسل های حاوی کلسترول (جذب سطحی به سوبسترا) سبب به تأخیر انداختن واکنش تجزیه چربی می‌شوند و از این طریق از فعالیت آنزیم لیپاز پانکراسی جلوگیری می‌کنند.


به تمام افراد توصیه می‌شود تا می‌توانند از مواد اولیه تازه و سالم استفاده نمایند و در مصرف مواد غذایی حاوی نگهدارنده افراط نکنند زیرا افراط در مورد مصرف هیچ ماده ای کار درستی نیست.

۱- اسید سیکلامیک و نمک‌های آن

سیکلامات یک شیرین کننده و کم کالری است. به طور معمول ۳۰ برابر ساکاروز شیرینی دارد.
استفاده پایه تجاری از آن در تولید نوشیدنی‌های بدون الکل و پودرهای شیرین کننده جانشین شکر می‌باشد.
پروفایل مزه شیرینی در سیکلامات به نحوی طراحی شده که رسیدن به اوج شیرینی، آهسته‌تر از ساکاروز اتفاق می‌افتد و در مقابل وقفه‌ای در آغاز احساس مزه شیرین وجود خواهد داشت.
عملکرد سیکلامات در تلفیق با سایر شیرین‌کننده‌ها مؤثرتر به نظر می‌رسد (به‌خصوص ساخارین) چرا که پس طعم تلخ/فلزی آن‌ها را می‌پوشاند.
در صورت استفاده تلفیقی با ساخارین نسبت ده به یک سیکلامات به ساخارین حالت نرمالی ایجاد خواهد کرد. این تلفیق یک طعم مطلوب و مقرون به صرفه ایجاد می‌کند.
سیکلامات دارای تأثیرات هم افزایی مؤثر با آسپارتام و آسه سولفام کا می‌باشد که به صورت مخلوط نیم، یک سوم و یک چهارم با این شیرین‌کننده‌ها مخلوط می‌گردد.
سیکلامات سدیم و کلسیم در آب به‌خوبی محلول هستند و محلول آن‌ها در برابر pH های پایین و نور و حرارت مقاوم است.
سیکلامات یک ترکیب غیر سرطان‌زا با قابلیت پوشاندن مؤثر پس طعم‌های تلخ است در نتیجه انتخاب مناسبی برای محصولات بهداشتی دهان و شربت‌های دارویی خواهد بود.
سیکلامات استفاده وسیعی در آسیا داشته و ۱۵% از تولید جهانی آن را مصرف می‌نماید.

محدودیت استفاده
دیدگاه کمیته علمی اتحادیه اروپا در مورد مواد غذایی در سال ۲۰۰۰ میزان دریافت قابل قبول روزانه اسید سیکلامیک و نمک‌های سدیم و کلسیم آن را صفر تا ۷ میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم از وزن مصرف کننده، تعیین نموده است به همین علت میزان مصرف این شیرین کننده در نوشابه‌های غیرالکلی در سال ۲۰۰۳ از ۴۰۰ میلی‌گرم به ۲۵۰ میلی‌گرم در لیتر، کاهش یافت و استفاده از آن در محصولات قنادی با پایه شکر، غیرمجاز اعلام شد.

۲- لیزوزیم

لیزوزیم آنزیمی استخراج شده و خالص شده از آلبومین تخم مرغ است. لیزوزیم می‌تواند جایگزین نیتریت در تولید پنیر شود.
همچنین از رشد باکتری‌هایی که در پنیرهای سخت ایجاد بادکردگی تأخیری (Late Blowing) می‌کنند، ممانعت به عمل می‌آورد.

۳- اسید سوربیک و سوربات ها

اسید سوربیک و سوربات ها (سوربات پتاسیم و سوربات کلسیم) اساساً به‌عنوان نگهدارنده های غذایی مورد استفاده قرار می‌گیرند.
فعالیت ضد میکروبی این گروه طیف وسیعی از میکرو ارگانیزم‌ها را در برمی‌گیرد به خصوص مخمرها و کپک‌ها، شامل انواعی که در تولید مایکو توکسین ها مؤثرند.
در میان باکتری‌ها، انواع هوازی بیش از سایرین تحت تأثیر این نگهدارنده قرار می‌گیرند. سوربیک اسید و سوربات ها معمولاً در کنار سایر انواع نگهدارنده ها، اثرات تشدیدکنندگی از خود نشان می‌دهند.
اسید سوربیک و مشتقات آن در محدوده وسیعی از مواد غذایی با طیف گسترده‌ای از pH قابل استفاده هستند.
آن‌ها با سایر ترکیبات موجود در مواد غذایی وارد واکنش متقابل نشده و از نظر ایجاد طعم یا رایحه خنثی عمل می‌کنند.

محدودیت استفاده
میزان دریافت روزانه قابل قبول روزانه  ADI برای این نگهدارنده ها mg/kg 25 وزن بدن مصرف کننده است.
میزان رایج استفاده از اسید سوربیک در مواد غذایی جامد ppm 2000 و در نوشیدنی‌ها ppm 300 است.
انواع سوربات جامد بسیار پایدار هستند. از این ترکیبات نباید در تولیداتی که فرایند تخمیر در آن‌ها نقش اساسی دارد استفاده نمود چرا که باعث ممانعت از فعالیت مخمر خواهد شد.
اگر از سوربات پتاسیم به همراه سایر نگهدارنده ها استفاده می‌شود باید از عدم حضور یون کلسیم اطمینان حاصل کنیم چراکه احتمال ایجاد رسوب وجود خواهد داشت. به همین خاطر برای همراهی با سوربات پتاسیم باید از پروپیونات سدیم به جای پروپیونات کلسیم استفاده کنیم تا اثرات تشدیدکنندگی مناسبی داشته باشند.
اعتقاد بر این است که سوربات به تنهایی تأثیری در مقابل قهوه‌ای شدن آنزیمی و اکسیداتیو ندارد برای ممانعت از قهوه‌ای شدن باید همراه با دی اکسید سولفور یا پاستوریزاسیون حرارتی به کار گرفته شود.

موارد رایج کاربرد
محصولات نانوایی، نوشیدنی‌های غیرالکلی، پنیرها و سایر فرآورده‌های شیر، فرآورده‌های گوشتی و حتی مواد بسته بندی ممانعت کننده از رشد کپک‌ها و مخمرها (fungistatic packing materials)

۴- نایسین

نایسین یک پپتید آنتی باکتریال یا باکتریوسین است که توسط گونه‌های خاصی از باکتری‌های لاکتیک تولید می‌شود.
نایسین در مواد غذایی به عنوان یک نگهدارنده کاربرد داشته و فعالیت ضد میکروبی بسیار قوی و مؤثر بر روی انواع باکتری‌های گرم مثبت دارد و در مقابل فاقد تأثیر خاص بر روی انواع گرم منفی است.
در بین انواع باکتری‌های گرم مثبت، نایسین اثرات خاصی از خود در برابر انواع اسپورزا شامل کلستریدیوم ها و باسیلوس ها نشان می‌دهد.
سلول‌های رویشی باکتری‌ها و فرم اسپور آن‌ها هردو در برابر نایسین حساس هستند هرچند حساسیت اسپور ها معمولاً بیشتر است.
از سایر باکتری‌های غیر اسپورزا ی حساس به نایسین می‌توان انواع تولیدکننده اسیدلاکتیک و همین‌طور لیستریا مونو سایتوژنز اشاره کرد.
نایسین نگهدارنده ای بسیار مهم در آن گروه از مواد غذایی به حساب می‌آید که پاستوریزه می‌شوند ولی استرلیزه نمی‌گردند چرا که پاستوریزاسیون باعث از بین رفتن باکتری‌های گرم منفی، مخمرها و باکتری‌ها می‌گردد ولی بر روی اسپور باکتری‌ها بی‌اثر است.
در مواد غذایی که تحت فرایندهای حرارتی قرار می‌گیرند، افزودن نایسین می‌تواند باعث کاهش شدت فرایند حرارتی مورد استفاده شده و خصوصیات حسی و ارزش غذایی را حفاظت نماید. به عنوان یک ترکیب ضد میکروبی در برابر باکتری‌های لاکتیک، نایسین در مواد غذایی اسیدی با pH کم کاربرد دارد مانند انواع سس و چاشنی‌های سالاد همین‌طور برای کنترل فساد باکتری‌های لاکتیک در انواع نوشیدنی‌های تخمیری الکلی.
در موارد خاص مثل پنیرهای ریکوتا، کاتیج و فتا، نایسین به عنوان عامل ممانعت کننده در برابر رشد لیستریا به کار برده می‌شود.
پس از مصرف ماده غذایی، نایسین توسط آنزیم‌های هضم کننده پروتئازی تجزیه شده و به همین علت هیچ انتقال یا تجمعی از این ماده در بدن اتفاق نمی‌افتد.
هیچ گزارشی مربوط به ایجاد علائم آلرژی در اثر مصرف نایسین دیده نشده است.
نایسین در گروه مواد غیر سمی یا با سمیت بسیار ناچیز قرار گرفته و در ایالات متحده آمریکا در فهرست ترکیباتی است که به لحاظ عمومی برای مصرف انسان بی‌خطر هستند (GRAS).

محدودیت استفاده
کمیته علمی غذای اتحادیه اروپا میزان دریافت قابل قبول روزانه (ADI) برای این نگهدارنده را حداکثر mg/kg 0.13 وزن بدن مصرف کننده در نظر گرفته است.
میزان استفاده از نایسین بین ۰٫۵ تا ۱۵ mg/kg از ماده غذایی است. استفاده از نایسین در پنیر رسیده، پنیر پروسس، خامه منعقد شده یا Clotted Cream، سمولینا، تاپیوکا و پودینگ های مشابه و Mascarpone  (خامه منعقد شده با اسید – محصول ایتالیا) بدون در نظر گرفتن سطوح خاص مجزا برای هریک، مجاز اعلام شده است.

موارد رایج کاربرد
نایسین در مواد غذایی مختلفی کاربرد دارد مانند انواع پنیرهای پروسس پاستوریزه، دسرهای پاستوریزه بر پایه شیر، فراورده‌های تخم مرغ مایع پاستوریزه، کرامپت (نوعی کلوچه پهن که بر روی صفحات داغ آهنی پخت می‌شود)، سبزیجات کنسرو شده، انواع سوسیس، سس و آبجو


خیلی از آنهایی که درگیر برنامه های کاهش وزن هستند گله می کنند که چربی های بعضی از قسمت های بدن بسیار سرسخت هستند و انگار هیچوقت به طور کامل از بین نمی روند. شکم یکی از متداول ترین این ناحیه هاست.

چرا چربی دور شکم دیر آب می شود؟

علت این عدم تمایل به چربی سوزی در یک ناحیه خاص از بدن می تواند از دستور ژنتیکی که طبق آن بدن چربی ذخیره می کند تا تفاوت های جنسیتی و واکنش های هورمونی احتمالی به رژیم های غذایی و نیز محیط زندگی باشد و حتی تغییر کند. گاها استرس ، خواب ناکافی و سبک غلط فعالیت و زندگی این دشواری را تشدید میکند.

خطرات مربوط به چربی شکمی

چربی شکمی بیشتر از چربی های انباشته شده در قسمت های دیگر بدن نشان دهنده عوامل خطرزای دیگر است.

چربی احشایی (شکمی) با بیماری های قلبی، دیابت نوع ۲، سندرم متابولیک، سرطان سینه و روده، فشارخون بالا، مشکلات مثانه و ناباروری در زنان و مردان در ارتباط است.بعلاوه این مهم می تواند پیش فاکتور ابتلا به ناراحتی های کبدی از جمله کبد چرب شود یا حتی درجه آن را تشدید کند. همین طور می توان یا تصحیح و کاهش حجم این چربی ، شدت بیماری های مزمن و عوارضشان را تعدیل کرد.

سوزاندن چربی های شکم

چربی سوزی موفق و حفظ آن نیاز به ترکیبی از رژیم غذایی و ورزش دارد. به نظر می رسد که تاثیر رژیم غذایی برای از دست رفتن چربی های شکم بیشتر است. اما از انجایی که ورزش تاثیر بسیار خوبی بر کنترل استرس دارد اثر زیادی خواهد داشت. بطوری که به جای اینکه چربی های آزاد شده دوباره ذخیره شوند، در شرایط سوختن قرار می گیرند. در باب رژیم غذایی هم پیروی از اصول پایه و رعایت رژیم دقیق اهمیت زیادی دارد.

در نهایت پشتکار و ثبات قدم به یک برنامه کاهش وزن موجب موفقیت در این زمینه می شود.